Mana ada manusia sempurna. Kau mungkin rasa kau sempurna,
tapi langsung tidak sebenarnya.
Kau nak wujudkan suatu kelompok yang boleh buat kau rasa sempurna,
tapi kau lupa yang kau cuma manusia.
Kau sangka manusia dan cara mereka semuanya sama,
aku rasa kau terlupa Tuhan ciptakan kita berbeza akal dan rupa.
Kalau kau sempurna, kenapa kau ditinggalkan?
Pernah timbul rasa pelik atau rasa hairan?
Kau pernah cari kesempurnaan dalam diri aku, tapi cela yang kau jumpa.
Cela yang banyak lalu kau meninggalkan aku untuk mencari manusia yang hampir kepada definisi sempurna.
Tapi yang kelakarnya, kau tak nampak cela sendiri.
Tunggulah nanti bila kau nampak cela sendiri, baru kau tahu langit tu rendah ke tinggi.
Nasihat aku cuma satu.
Kalau tak suka, kau blah.
Aku rasa takde siapa suruh kau ambil kisah.
Dan kalau kau tak boleh terima cara orang, diam.
Dunia ni berputar dan kau bukan paksinya.
Jadi kalau segala benda kau tak boleh terima, pergilah meninggal. Penat aku nak cari ayat nak ritmakan puisi yang tak mendatangkan inspirasi langsung ni.
Dahlah, bye.


No comments:
Post a Comment